Het Huis Van Toon

Het Huis Van Toon

Schrijven is leven!!!

Ik schrijf zo graag over het leven, het schrijven helpt me om het te leven.

moederdag

LevenPosted by Liesbeth Gellens Sun, May 12, 2019 18:36:52
Vandaag is het de befaamde moederdag. Een mooie dag toch wel. Waar ik wakker word met een Kamiel naast me die er al van 7 u ligt. Ik open mijn ogen en zie veel licht door de gordijnen, zonnetje dus. Staf slaapt nog, we staan op rond 8u, ik hou van de ochtend en zijn puurheid en van een nieuwe dag die lonkt. Kamiel wil voor dag en dauw zijn cadeautje afgeven. : ) Een prachtig zelfgemaakt kunstwerkje met zoveel warmte . Het ontroerd me een beetje . Kamiel maant me aan om naar Toon zijn foto te gaan, "hij gaat je een kusje geven mama vanop zijn foto "zegt hij. Erna spelen we Uno, na een tijdje wordt hij boos, want hij wil de spelregels veranderen en aangezien ik hem uitleg dat, dat niet kan, is het spel dan maar gedaan volgens hem. : ) Ik lach, en bedenk dat moeder-zoon relaties( ik heb enkel zonen, dus de rest ken ik niet) zo leuk en niet perfect zijn. Doorheen het spel van prachtige warme momenten, boze momenten, puberstreken waar ze hun moeder wat uitlachen en dan de momenten waarop je als moeder zelf bijna ontploft omdat ze je zo triggeren. Dat alles samen maakt een mooie mixmax van moederschap, waar ik zo van hou. Doorheen de jaren, ben ik graag moeder. Misschien was ik dat in het begin niet altijd. Kleine kindjes en al die zorgen , de beperking van mijn vrijheid, het alles geven, het gevoel hebben dat ik me schuldig voelde als ik zelfs maar 10 minuten weg was om een douche te nemen. Wat een vrijheid heb ik dan nu, nu ze wat groter zijn en ik ook wat meer voor mezelf kan en mag zorgen. Is het moederschap toch zoveel heerlijker, om van te genieten en soms om van uit uw vel te springen dus. Maar het bewijst maar dat zelfzorg en tijd voor jezelf als moeder en ook vader uiteraard zo belangrijk is een mooi voorbeeld voor je kinderen. De zelf opofferende moeder die alles laat en altijd klaar staat, sorry ik kan ze niet zijn en ik wil ze ook niet meer zijn. Zoveel meer leren ze in mijn ogen van de moeder met een tikkeltje egoïsme zal ik het maar noemen. De mama met wat eigen tijd. Wanneer Staf wakker wordt vol schuldgevoel omdat hij nog niet weet wat hij ging kopen voor moederdag, eten we samen onze zondagse koffiekoekjes op.Ik opper dat ik geen cadeautjes hoef , dat zijn aanwezigheid veel belangrijker is. alhoewel ik stiekem wel een cadeautje wou uiteraard. : ) Iets later die dag krijg ik een doosje waarop staat snoepjes voor mama. : )) Ik zit die dag in mijn gedeeltelijk omgespitte tuin met kale plekken sinds de droogte, een pintje te drinken. En te genieten van hier en daar een moment met zonnestralen. Gisteren nog voelde ik me een zwak persoon , te veel afhankelijk van de liefde of de herkenning van anderen, vandaag voel ik me rijk. Super rijk en in volle aanvaarding van al mijn grootse imperfecties, terwijl ik mezelf gisteren nog verwenste voor al mijn zwakheden. Wat een pintje, moederdag wat zon en de aanwezigheid van drie zonen elk op hun eigen manier al niet kan doen: ))

  • Comments(0)//www.hethuisvantoon.be/#post1